نقطه عطف مایکروسافت در صنعت بازی‌های ویدیویی

کنسول ایکس باکس سری ایکس به‌راستی بهترین انتخابی است که می‌توانید داشته باشید و این امکان را فراهم می‌کند تا بازی‌های تمام نسل‌های ایکس باکس را روی آن تجربه کنید.

از آن‌جایی که ایکس باکس سری ایکس در زمان عرضه بازی‌های انحصاری ندارد، پشتیبانی آن از بازی‌های قدیمی یک مزیت بزرگ محسوب می‌شود. با گذشت زمان، و با عرضه بازی‌های جدید که از قابلیت‌های این کنسول قدرتمند بهره می‌برند، آرشیوی وسیع از بازی‌های قدیمی و جدید در اختیار خواهید داشت.

اگرچه ایکس باکس سری ایکس به اندازه ایکس باکس وان ایکس یک جهش فنی به حساب نمی‌آید – بر خلاف رابطه‌ای که میان ایکس باکس و ایکس باکس 360 مشاهده کردیم – اما پیشرفت‌های قابل توجهی در مقایسه با ایکس باکس وان و ایکس باکس وان ایکس داشته است که تجربه بازی با آن را لذت‌بخش‌تر و متمایزتر کرده است.

طراحی

زمانی که ایکس باکس سری ایکس معرفی شد، برخی آن را به شوخی به یخچالی تشبیه کردند. همین موضوع باعث شد که مایکروسافت حتی یخچال‌هایی به شکل ایکس باکس سری ایکس تولید کند! اما در نگاه اول، وقتی کنسول را به‌صورت عمودی قرار می‌دهید، شبیه یک کامپیوتر خانگی جمع و جور به نظر می‌رسد. طراحی ساده و مینیمالیستی این کنسول، با شکل مستطیلی کنسول‌های دیگر متفاوت است و ابعاد یکسان طول و عرض آن باعث می‌شود تا مقداری بزرگ‌تر و حجیم‌تر به نظر برسد.

البته ابعاد 15x15x30 سانتی‌متر این کنسول چندان بزرگ نیست و وزن 4.5 کیلوگرمی آن، به‌طوری‌که در نگاه اول به نظر می‌رسد، برای یک کنسول چنین سبکی محسوب می‌شود. شما می‌توانید ایکس باکس سری ایکس را به‌صورت عمودی یا افقی قرار دهید. این کنسول دارای یک پایه در زیر و چهار پد ضد لغزش در سمت راست خود است. به هر حال، قرار دادن ایکس باکس سری ایکس به‌حالت عمودی جلوه‌ای جذاب‌تر دارد چرا که در حالت افقی نمی‌توانید پایه آن را جدا کنید. در بالای این کنسول منافذی برای عبور هوا دیده می‌شود که دیواره‌های داخلی آن سبز رنگ بوده و از دور به کنسول جلوه زیبایی می‌بخشند.

به‌طور کلی، قرار دادن سخت‌افزارهای قدرتمند این کنسول در یک جعبه جمع و جور و تأمین خنک‌کنندگی آن، مهندسی برتر مایکروسافت را به نمایش می‌گذارد. طراحی مینیمالیستی این کنسول شاید در ابتدا چندان چشمگیر نباشد، اما تفاوتش با طراحی‌های رایج کنسول‌ها در تاریخ، به‌طور قطع در خاطر خواهد ماند.

پورت‌ها

در جلو کنسول فقط یک پورت USB 3.1 و درایو بلوری قابل مشاهده است. دکمه‌های پاور و اتصال کنترلر بی‌سیم نیز در جلو قرار دارند. مایکروسافت سعی کرده است تا فضای جلوی کنسول را تا حد امکان ساده و خلوت نگه دارد.

پورت HDMI 2.1 در پشت کنسول قرار دارد که وظیفه اصلی را برای ارائه کیفیت بالا ایفا می‌کند. با استفاده از یک کابل HDMI 2.1 (که همراه کنسول است) و یک تلویزیون یا مانیتور که از رزولوشن 8K و فریم ریت 120 پشتیبانی می‌کند، می‌توانید در آینده بازی‌ها و فیلم‌ها را با کیفیت 8K ببینید. همچنین، با یک نمایشگر سازگار می‌توانید بازی‌ها را با رزولوشن 4K و فریم ریت 120 اجرا کنید (با این شرط که بازی نیز با این مشخصات عرضه شده باشد). دو پورت دیگر USB 3.1 نیز در پشت کنسول وجود دارند تا به وسایل دیگری مانند هارد اکسترنال متصل شوند. همچنین، محلی برای کابل برق، پورت اترنت و پورت قفل کنسینگتون نیز در عقب دیده می‌شود.

برخلاف ایکس باکس وان، در ایکس باکس سری ایکس خبری از پورت‌های صدای اپتیکال و ورودی HDMI وجود ندارد. این کنسول با تکنولوژی صدای سه‌بعدی Dolby Atmos سازگار است، بنابراین وجود پورت صدای جداگانه برای سیستم‌های صوتی چندان ضروری نیست. به طور مشابه، پورت ورودی HDMI نیز به ندرت در ایکس باکس وان استفاده شده بود و مایکروسافت در این کنسول آنها را ساده‌تر کرده است. داشتن دو پورت HDMI در برخی موارد منجر شده است که برخی افراد به اشتباه از پورت نادرست استفاده کنند و تصور کنند ایکس باکس وان آن‌ها خراب است.

مشتاق‌ترین پورت در ایکس باکس احتمالاً ورودی حافظه جانبی آن است. این پورت PCIe 4.0 از کارت‌های SSD سیگیت که با همکاری مایکروسافت طراحی شده‌اند، پشتیبانی می‌کند و کافی است این کارت حافظه را به آن متصل کنید. تنها مشکل، قیمت بالای این کارت‌های حافظه است.

کنترلر

کنترلر ایکس باکس سری ایکس ازنظر طراحی تفاوت خاصی نسبت به کنترلر ایکس باکس وان ندارد و شما می‌توانید این کنترلر جدید را بر روی ایکس باکس وان نیز استفاده کنید. در ظاهر، هیچ تفاوت آشکاری میان این دو کنترلر نیست و شاسی هر دو مشابه است.

با این حال، کنترلر جدید چندین بهبود داشته است. این کنترلر ارگونومی بهتری دارد و در دست بهترین راحتی را برای شما به ارمغان می‌آورد. دکمه‌های ماشه‌ای این کنترلر به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بافت بهتری را برای دقت بیشتر در کنترل بازی‌ها فراهم می‌کنند و دکمه D-pad برای تجربه بهتر بازی‌های مبارزه‌ای تغییر یافته است. همچنین موتور لرزشی این کنترلر بهتر از ایکس باکس وان عمل می‌کند.

مهم‌ترین تفاوت میان این دو کنترلر، اضافه شدن دکمه Share در وسط کنترلر است. اکنون با یک فشار می‌توانید اسکرین‌شات‌ها و کلیپ‌های خود را ذخیره کرده و آن‌ها را به اشتراک بگذارید؛ ویژگی که در کنترلر ایکس باکس وان وجود نداشت.

تنها ایراد این کنترلر استفاده از باتری‌های قلمی است که می‌توانید با خرید باتری‌های قابل شارژ، آن را حل کنید، هرچند که خرید باتری به‌صورت جداگانه خوشایند نیست. اگر به دنبال یک کنترلر قدرتمند و حرفه‌ای برای ایکس باکس سری ایکس هستید، این کنترلر بهترین گزینه است.

رابط کاربری

از نظر رابط کاربری، ایکس باکس سری ایکس با ایکس باکس وان تفاوتی ندارد. مایکروسافت در سال‌های اخیر تلاش کرده تا یک اکوسیستم واحد در میان پلتفرم‌های خود ایجاد کند و به همین خاطر یک رابط کاربری بین دو نسل ایکس باکس به اشتراک گذاشته است. اگر از قبل ایکس باکس وان داشته‌اید، مطمئناً با رابط کاربری ایکس باکس سری ایکس مشکلی نخواهید داشت و همه‌چیز برای شما آشنا خواهد بود.

البته این رابط کاربری ممکن است برای کسانی که هیچ‌گاه ایکس باکس نداشته‌اند، کمی متفاوت و شلوغ به نظر برسد، اما پس از مدتی به آن عادت می‌کنید. در رابط کاربری ایکس باکس سری ایکس، آخرین بازی‌های اجرا شده و اطلاعات مربوط به فروشگاه ایکس باکس و گیم پس در صفحه اصلی قرار دارند و می‌توانید صفحه اصلی را با اضافه کردن تب‌های مربوط به بازی‌ها و اپلیکیشن‌های مورد علاقه شخصی‌سازی کنید. بازی‌ها و اپلیکیشن‌های نصب شده، آرشیو دیجیتالی، سرویس‌های گلد و گیم پس و تنظیمات مربوط به آن‌ها در منوی My Games & Apps قرار دارند. مایکروسافت با ایکس باکس وان به آزمایش‌های مختلف در رابط کاربری پرداخته و نتایج آن را برای ایکس باکس سری ایکس به کار گرفته است.

ویژگی جدید رابط کاربری ایکس باکس سری ایکس که در ایکس باکس وان وجود ندارد، قابلیت Quick Resume است. این ویژگی به شما اجازه می‌دهد چندین بازی را به‌طور هم‌زمان اجرا کنید و به‌راحتی بین آن‌ها جابجا شوید. به‌عنوان‌مثال ممکن است در حال بازی Red Dead Redemption 2 باشید و بتوانید بدون بستن آن، بازی دیگری را شروع کنید. حتی اگر دو ماه دیگر به Red Dead Redemption 2 برگردید، می‌توانید بازی را از جایی که ترک کرده‌بودید ادامه دهید. اگرچه عناوین محدودی که عمدتاً بازی‌های آنلاین هستند از این قابلیت پشتیبانی نمی‌کنند، بیشتر بازی‌ها با قابلیت Quick Resume سازگارند.

عملکرد

ایکس باکس سری ایکس دارای قدرت پردازش ۱۲ ترافلاپ است که از سایر کنسول‌ها بیشتر است. ایکس باکس برای نمایش این قدرت، بازی‌هایی را با برچسب Optimized for Xbox Series X علامت‌گذاری کرده است. این بدان معناست که این بازی‌ها از قدرت گرافیکی این کنسول به‌خوبی بهره‌برداری خواهند کرد. ایکس باکس سری ایکس می‌تواند این بازی‌ها را با رزولوشن 4K و جزئیات گرافیکی فوق‌العاده اجرا کند؛ برای مثال، می‌توانید بازی Gears 5 را با کیفیت 4K و فریم ریت 60 یا با کیفیت 1080p و فریم ریت 120 بازی کنید.

اکس باکس سری ایکس از معماری Velocity برای بهبود سرعت بارگذاری بازی‌ها استفاده می‌کند. البته بسیاری از بازی‌های فعلی از این معماری پشتیبانی نمی‌کنند (حتی بازی‌های بهینه‌سازی‌شده مانند Gears 5)، اما باوجود این قابلیت، زمان بارگذاری بازی‌ها به‌طور قابل توجهی کاهش‌یافته است و در آینده، بازی‌های بیشتری از این ویژگی بهره خواهند برد. به‌عنوان مثال، زمان بارگذاری بازی Red Dead Redemption 2 از یک دقیقه و ۲۸ ثانیه به ۳۸ ثانیه کاهش می‌یابد.

شاید در حال حاضر بازی‌های زیادی وجود نداشته باشند که از قدرت گرافیکی ایکس باکس سری ایکس بهره ببرند، اما با توجه به بازی‌های انحصاری که در آینده برای این کنسول عرضه خواهند شد و تأثیر مثبت آن بر روی اجرای بازی‌های فعلی، پیشرفت مثبتی پیش روی این کنسول و کاربران آن وجود دارد.

پشتیبانی از نسل قبل

پشتیبانی از بازی‌های نسل‌های پیشین ایکس باکس، یکی از نکات قابل توجه در تبلیغات ایکس باکس سری ایکس به شمار می‌رود. ایکس باکس سری ایکس از بازی‌های ایکس باکس، ایکس باکس 360 و تمام بازی‌های ایکس باکس وان پشتیبانی می‌کند و با ویژگی Smart Delivery، بهترین نسخه ممکن از این بازی‌ها را اجرا می‌کند. هرچند نباید انتظار داشته باشید که بازی‌هایی مانند Assassin’s Creed 2 یا Red Dead Redemption به همان صورت در این کنسول عمل کنند.